قصه1

کتاب قصه کربلا؛ برش‌هایی از زندگانی امام‌حسین(ع) از آغاز تا پرواز
قبل از پرداختن به ویژگی‌های این اثر عاشورایی، یادآوری این نکته خالی از لطف نیست که اصولاً حادثۀ کربلا یکی از وقایع فراموش‌نشدنی تاریخ شیعه است که با گذشت قرن‌های متمادی هنوز هم تازگی دارد و هر شنونده‌ای را در هر گوشه‌ای از کرۀ خاکی که باشد تحت تأثیر قرار می‌دهد. در حادثۀ کربلا اتفاقات ناگواری به وقوع پیوست که هنوز هم بسیاری از مفسران تاریخی از تحلیل جامع آن عاجزند و هر بار فقط گوشه‌هایی از آن واقعۀ بزرگ بررسی و تجزیه و تحلیل می‌شود. نویسنده در این کتاب، با بهره‌گیری از وقایع عاشورا به خلق داستان‌های کوتاه دربارۀ امام‌حسین(ع) و یاران باوفایش در واقعۀ عاشورا پرداخته است.
ازجمله آثار این نویسنده کتاب قصه کربلا می‌توان به پنجره‌های تشنه اشاره کرد.
برشی از کتاب قصه کربلا
حسین همیشه پیشِ روی بقیه بود نه پشت‌سرشان، همیشه پناهگاه دیگران بود نه در پناهشان؛ همان‌طور که شایستۀ امام است. در کربلا هرکدام از یارانش که می‌افتادند و صدایشان درمی‌آمد، حسین را صدا می‌زدند و دوست داشتند سرشان را بگذارند روی پای کسی که همیشه در همه‌چیز ازشان جلو بوده. خودش اما چه کسی را باید صدا می‌زد وقتی روی زمین افتاده بود؟

«خدایا راضی‌ام به رضایت و تسلیمم به قضایت، معبودی جز تو نیست»
و شاید حضرت حق در جواب زمزمه‌های حسین جواب می‌داده: (وَاصْطَنَعْتُکَ لِنَفْسِی) یا می‌گفته بیا...

(ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً)