پازل اتمی

روایت زندگی یک شهید همه‌چیز تمام
دانشمند شهید دکتر مجید شهریاری از آن دست آدم‌هایی بود که با افراد مختلف حشر و نشر داشت. مجید قصۀ ما از همان دوران کودکی کمی خاص‌تر از بچه‌های دور و برش بود. حواس‌جمع، دلسوز، فداکار، درس‎خوان. خلاصه همه‌چیز تمام بود. از آن دست بچه‌هایی که آرزوی خیلی از پدر و مادرها بود. تو این کتاب با زندگی پرفراز و نشیب او آشنا می‌شویم. کسی که هم استاد علمی دانشجوهایش بود و هم استاد اخلاق همه دانشجویان دانشگاه. کارراه‌انداز و بامرام. اصلا اگر شهید نمی‌شد، دنیا حقش را می‌خورد. توی این کتاب با یک استاد دانشگاه عجیب و غریب روبرو می‌شوید که تصورتتان از یک دانشمند و استاد دانشگاه رو به‌هم می‌ریزد.

گزیده‌ای از کتاب پازل اتمی: 
مجید شده بود مسئول و متخصص پروژه‌های خیلی گنده منده. هرکس کاری به ذهنش میرسید که فکر می‌کرد این دیگر غول مرحله آخر است، می‌سپردش دست مجید.
یکی از استادهای قدیمی‌اش دوتا کار به او پیشنهاد داد. تصور استاد این بود یکی یکی انجام‌شان می‌دهد اما مجید همزمان باهم شروع کرد. با چندتا از دانشمندهای هسته‌ای جمع شدند، دست‌هایشان را گذاشتند روی هم و افتادند به جان کار. یکی راه‌اندازی نرم‌افزارهای هسته‌ای بود؛ یکی دیگر هم کدهای محاسباتی. این کدها یک‌سری عدد و رقم و فرمول‌های پیچیده بودند که برای ساخت وسایل هسته‌ای بهشان نیاز داشتند. در تندترین و باکیفیت‌ترین حالت ممکن پروژه‌ها را تمام کردند و تحویل دادند.
استاد آمد، دید و گفت: کار نکردیدا بچه‌ها، شاهکار کردید. ایران چقدر باید خوشحال باشه شماها رو داره هیچ، کل دنیا باید وایسن به افتخارتون ایستاده دست بزنن.