آخررفاقت

سیره و سلوک رفتاری سردار شهید حاج‌احمد کریمی
کتاب آخر رفاقت، نوشتۀ مرتضی احمر، دربارۀ زندگی شهید حاج‌احمد کریمی است. شهید حاج‌احمد کریمی، متولد 1فروردین1340 در قم و فرمانده گردان حضرت معصومه(س) از فرماندهانی بود که به‌سبب رشادت و روحیۀ معنوی و رزمی، خاطراتی ماندگار در ذهن هم‌رزمان خویش به‌جای گذارده است. وی در روز 24دی1365 بر اثر گلولۀ توپ (یاخمپاره‌ای) که در کنارش زمین می‌خورد به آرزوی دیرینه‌اش می‌رسد و با بدن قطعه‌قطعه آسمانی می‌شود.

گزیدۀ متن کتاب آخر رفاقت
شهادت گمشدۀ زندگی حاجی بود. او عاشق شهادت بود. اگر جایی می‌نشست و با کسی صحبت می‌کرد با خاطری آزرده می‌گفت: «نمی‌دانم چرا هنوز افتخار شهادت نصیبم نشده! اگر به جبهه آمدم، امید داشتم. دلم می‌خواهد با شهادت، پیش بسیجی‌ها روسفید باشم و در برابر امام شرمنده نباشم.» چنان از صمیم دل سخن می‌گفت که گاه بغض آزارش می‌داد و نمی‌توانست ادامه دهد. یک بار گفت: «دعا کن من بروم.» گفتم: «خسته شدی؟: گفت: «وقتی خانۀ شهدا می‌رویم شرمنده‌ام. چه بگوییم؟ مگر خانۀ رضی نبودی؟» یادم افتاد وقتی به خانه شهیدان رضی رفتیم. از در خانه رفتیم داخل، پدرشان گفت: «چرا یکی‌شان را نگذاشتی برای ما کپسول گاز بگیرد؟» هم حاج‌اکبر نوری بود و هم احمد.  فردایش — یا دو روز بعد — خبر شهادت احمد را دادند...

برای تهیه کتاب آخر رفاقت و سایر آثار نویسنده کلیک کنید.