تربیت کودک

تربیت کودک؛ 
روش‌هایی برای ساختن شخصیت، آزادگی و تفکر
تربیت کودک فقط فراهم کردن نیازهای مادی یا آموزش خواندن و نوشتن نیست. در کتاب «تربیت کودک»، مسئله تربیت از زاویه‌ای عمیق‌تر بررسی می‌شود: کودک باید برای رشد و حرکت در مسیر زندگی، توانایی‌هایی مانند شخصیت، استقلال، آزادگی و تفکر را به دست آورد و مربی باید زمینه شکل‌گیری این ویژگی‌ها را فراهم کند.
کتاب در سه محور اصلی پیش می‌رود: نقش مربی، روش تربیت کودک و عوامل تربیتی کودک. در بخش مربوط به مربی، بر اهمیت داشتن هدف روشن در تربیت تأکید می‌شود و سپس روش تربیتی کودک در نگاه اسلام مورد بررسی قرار می‌گیرد.
بخش مهمی از کتاب به عواملی اختصاص دارد که مربی می‌تواند در فرایند تربیت از آنها استفاده کند؛ از جمله تقلید، رقابت، ترس و مجازات، قهر، تهدید و وعده، محبت، تشویق، توجه و پاداش. در بررسی این عوامل، کتاب صرفاً به معرفی آنها اکتفا نمی‌کند و به شیوه استفاده درست از آنها در برخورد با کودک نیز می‌پردازد؛ برای نمونه، درباره وعده و تهدید بر وفاداری مربی به وعده‌های خود و پرهیز از ایجاد زمینه دروغ و فریب تأکید شده است. (
در نگاه کتاب، تربیت کودک یعنی شکوفا کردن استعدادها و برآوردن نیازهای او؛ نیازهایی که تنها به خوراک، پوشاک و محبت محدود نمی‌شوند و فکر، عقل، انتخاب، اراده، وجدان، امنیت، یقین و استقلال کودک را نیز دربرمی‌گیرند.
چرا کتاب «تربیت کودک» را بخوانیم؟
•  برای شناخت نقش مربی در شکل‌گیری شخصیت و رشد کودک.
•  برای آشنایی با روش تربیتی کودک در نگاه اسلام.
•  برای شناخت عوامل مختلف مؤثر در تربیت، از تقلید و رقابت تا محبت و تشویق.
•  برای آشنایی با شیوه درست استفاده از تشویق، تنبیه، وعده و دیگر ابزارهای تربیتی.
•  برای توجه به نیازهای فکری، روحی و شخصیتی کودک در کنار نیازهای مادی.
•  برای شناخت راه‌هایی که به شکل‌گیری شخصیت، آزادگی و تفکر در کودک کمک می‌کنند.
این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب برای والدین، معلمان، مربیان و علاقه‌مندان به تربیت دینی کودک مناسب است؛ به‌ویژه کسانی که می‌خواهند درباره روش تربیت، نقش مربی و عوامل مؤثر بر شکل‌گیری شخصیت کودک مطالعه کنند.
گزیده ای از کتاب «تربیت کودک»:
آیا معلمی را به عنوان یک «شغل» همانند سایر شغل‌ها، برای کسب درآمد گزیده‌ای؟ آیا در طلبِ یک کار به اصطلاح بی‌دردسر و با چند ماه تعطیلی با مزد و مواجب، بوده‌ای؟ اگر چنین است، در خویش، تجدید نظر کن و مسئولیت خدایی و انسانی‌ات را به خاطر آور، که تو همانند یک کارمند اداره نیستی. »