کاش مادران بخوانند؛ پ
راهنمایی برای مادر بودن، نه مادرِ کامل بودن
کتابی در حوزه مادری و تربیت فرزند که از تجربه و مطالعه نویسنده درباره یکی از مهمترین و پیچیدهترین نقشهای زندگی شکل گرفته است. این کتاب، مادری را کاری ساده و غریزی نمیبیند که همهچیزش خودبهخود پیش برود؛ بلکه تلاش میکند به پرسشها و موقعیتهایی بپردازد که بسیاری از مادران در مسیر بزرگکردن فرزندشان با آن روبهرو میشوند.
یکی از نکات قابلتوجه کتاب، نگاه آن به مادر بهعنوان انسانی است که قرار نیست بینقص باشد. در فصلهای مختلف، موضوعاتی مانند تفاوت «مادر کامل» و «مادر کافی»، نیازهای هیجانی کودکان، مراحل رشد، تغییر رفتار فرزندان و اختلاف میان خواهر و برادرها بررسی میشود. همچنین نویسنده با طرح پرسشهایی مانند «مادر، نجار یا باغبان؟» تلاش میکند نگاه مخاطب را به شیوه تربیت و نقش او در رشد فرزند دقیقتر کند.
«کاش مادران بخوانند» بیش از آنکه بخواهد نسخهای واحد برای همه خانوادهها ارائه دهد، مادر را به شناخت بهتر خودش، فرزندش و مسیری که در تربیت او پیش گرفته است دعوت میکند.
چرا این اثر را بخوانیم؟
• با نگاه دقیقتری به نقش مادر در رشد و تربیت فرزند آشنا میشویم.
• درباره نیازهای هیجانی کودکان و تأثیر آنها بر رفتارشان بیشتر میدانیم.
• با مراحل مختلف رشد کودک و چالشهای هر مرحله آشنا میشویم.
• درباره شیوه برخورد با برخی رفتارهای فرزندان و اختلاف میان خواهر و برادرها تأمل میکنیم.
• یاد میگیریم هدف تربیت، ساختن یک کودک مطابق میل ما نیست؛ بلکه کمک به رشد تدریجی اوست.
• کتاب میتواند به مادران کمک کند بهجای گرفتارشدن در آرزوی «مادر کامل بودن»، مسیر واقعبینانهتر و آگاهانهتری را دنبال کنند.
کتاب «کاش مادران بخوانند» برای چه کسانی مناسب است؟
مادران: بهویژه مادرانی که درگیر پرسشها و چالشهای روزمره تربیت فرزند هستند و به دنبال شناخت بهتر این مسیرند.
مادران جوان: برای کسانی که تازه وارد دنیای مادری شدهاند و میخواهند با آگاهی بیشتری این تجربه را آغاز کنند.
مادران دارای چند فرزند: برای کسانی که با موضوعاتی مانند تفاوت نیازهای فرزندان و اختلاف میان خواهر و برادرها روبهرو هستند.
علاقهمندان به تربیت فرزند: برای کسانی که میخواهند نگاهی عمیقتر و واقعبینانهتر به ارتباط والد و کودک داشته باشند.
گزیده ای از کتاب «کاش مادران بخوانند»:
پرورش کودک نجاری نیست در کاری مثل نجاری، هدف، تولید نوع خاصی از محصول، مثلاً صندلی است. نجار برای خلق صندلی ایدئال، ابتدا طرحی در ذهن خود مجسم میکند؛ سپس به دقت اندازه گیری میکند و برش می زند. در نهایت با دیدن محصول نهایی میتوانیم قضاوت کنیم این صندلی ایدئال یا همان طرح ذهنی اولیه نجار شده است یا نه. لازمه موفقیت در کاری مثل نجاری دقت و کنترل فراوان است. بسیاری از والدین و احتمالاً برخی از خوانندگان عزیز این گونه گمان میکنند که با تکنیک های دقیق و مشخصی و توجه بسیار به کودک و دقت و کنترلگری زیاد در تربیت فرزند می توانند کودک خود را در نهایت به همان نوع بزرگ سال ایدئالی تبدیل کنند که خودشان مدنظر دارند. همان طور که ما نجار را بر اساس کیفیت محصول نهایی اش به «نجار خوب» یا «نجار بد تقسیم میکنیم می توانیم با ارزیابی شخصیت و اخلاق و موفقیت های کودکان در بزرگ سالی والدین آنها را به «والدین خوب» یا «والدین بد تقسیم کنیم فقط کافی است به اطراف خود نگاهی کنیم یا شاید بهتر است مدتی در کنار ما روان شناسها، در اتاق درمان کار کنید تا متوجه شوید تلاش های والدین لزوماً تضمین کننده موفقیت و پیشرفت و شخصیت نهایی فرزندان آنها نیست.


