خیلی وقتها فکر میکنیم واقعه عاشورا در همان ظهر روز دهم تمام شد؛ اما داستانهای واقعی از همانجا شروع میشوند. رمان «ده تَن» نوشته حمید بابایی، کتابی است که ما را به یک سال بعد از آن واقعهی بزرگ میبرد. جایی که هنوز صدایِ حقیقت در گوشِ تاریخ میپیچد و آدمها درگیرِ انتخابهای سختِ خود هستند.
یک داستانِ خشک و تاریخی نیست. نویسنده در این کتاب، یک پل زده بینِ تاریخ و تخیل. در «ده تَن» ما با شخصیتهایی روبرو هستیم که برخی از آنها واقعیاند و برخی دیگر، ساختهی ذهن نویسنده؛ اما نکتهی جالب اینجاست که این شخصیتها در کنار هم، قصه را جلو میبرند.
هر کدام از این آدمها، بخشی از حقیقتِ عاشورا را از زاویهی دیدِ خودشان روایت میکنند. این یعنی شما در هر فصل، با یک نگاه تازه روبرو میشوید که در نهایت، همه آنها به یک نقطهی مشترک میرسند: محبت و ارادت به امام حسین (ع).
چرا باید رمان «ده تَن» را بخوانیم؟
۱. زاویهی دیدِ متفاوت: این کتاب دربارهی “بعد” از عاشورا است. بررسی این نکته که آن واقعه چطور مسیر زندگی آدمهای مختلف را عوض کرد، بسیار جذاب است.
۲. قلمِ قوی و برگزیده: این کتاب فقط یک پیشنهاد ساده نیست؛ اثری است که در سومین دوره جایزه ملی داستان حماسی برگزیده شده و در پنجمین سوگواره ملی روضههای داستانی هم تقدیر ویژه داوران را دریافت کرده است. این یعنی از نظر ساختار ادبی و محتوایی، استانداردهای بالایی دارد.
۳. ساختارِ جذاب: کتاب در ۱۱ فصل تنظیم شده و چون روایتها چندگانه هستند، خواننده تا لحظه آخر برای دیدنِ ادامهی ماجرا مشتاق میماند.


